ՄԱՏՅԱՆ ՈՂԲԵՐԳՈՒԹՅԱՆ - ԲԱՆ Ա

Ի ԽՈՐՈՑ ՍՐՏԻՑ ԽԱՒՍՔ ԸՆԴ ԱՍՏՈՒԾՈՅ

Ա
Ձա՜յն հառաչանաց հեծութեան ողբոց սրտից աղաղակի
Քեզ վերընծայեմ, տեսողդ գաղտնեաց,
Եւ մատուցեալ եդեալ ի հուր թախծութեան անձին տոչորման
Զպտուղ ըղձից ճենճերոյ սասանեալ մտացս`
Բուրվառաւ կամացս առաքել առ քեզ:
Այլ հոտոտեսցիևս, հայեսցիևս, գթած,
Քան ի պատարագն բոլորապտուղ,
Մատուցեալ ծխոյն բարդութեան:
Ընկաևլ զսակաւամասնեայ յաւդուածս բանից`
Քեզ ի հաճութիւն եւ միև ի բարկութիւն:
Ելցէև ի խորոց աստի զգայութեանց խորհրդակիր սենեկիս`
Վաղվաղակի ժամանել առ քեզ`
Կամաւորական նուէր բանական զոհիս,
Ողջակիզեալ զաւրութեամբ ճարպոյ,
Որ յիսն է պարարտութիւն:
Եւ ի դնելս իմ ընդ քեզ դատ` խառնեալ աղերսիւ, հզաւր,
Միև իբրեւ զհամբարձումն ձեռաց ամբարշտեալն Յակոբու,-
Ըստ բողոքելոյն Եսայեայ,-
Եւ զանիրաւութիւնն Բաբելոնի
Տաղտկալի քեզ երեւեսցի,
Զոր առակ եւթանասներորդի երկրորդի սաղմոսին ազդէ,
Այլ իբր զբուրեալ խունկն հաճոյական` ի խորանին Սելովայ,
Զոր Դաւիթն կանգնեալ նորոգեաց
Տապանակին հանգստեան, ի գերութենէն դարձելոյ,
Որ ի վերստին գիւտ կորուսեալս հոգւոյ առակի,
Ընդունելի կամաց քոց լիցի:

Բ
Բայց քանզի ձայնդ ահաւոր դատաստանիդ հատուցման,
Ուժգինս հնչեցեալ ի ձորն վրէժխնդրութեան,
Կրկինս ինձ երկնէ մարտից յարուցմունս`
Այժմէն գուշակեալ շարժմունս յուզմանց ներհակականաց,
Որ յիմումս անձին ցուցանի,
Խռովութիւնս ամբոխից`
Հարեալք ընդ միմեանս զէն առ սուսեր,
Խորհրդոցն հոյլք չարեացն ընդ բարիսն,
Եւ գերեալ զիս ի մահ, ըստ հին դիպուածոյն,
Որ նախ քան զշնորհին ժամանելն առ իս,
Զոր ընտրեալն առաքելականացն դասուց Պաւղոս,
Աւրինակ առեալ զՄովսէս,
ԶՔրիստոսի փրկութիւնն յաղթող ցուցանէ:
Վասն զի թէ` Մերձ է աւր Տեառն, որպէս Գիր ասէ,
Ի հովիտն անձուկ ասպարիսին Յովսափաթու
Եւ հեղեղատին Կեդրոնի`
Փոքր հանդիսարանացն իրաւանց ժամադրութեանց,
Որ կենցաղականաւ այսր յաւիտենիւ
Զհանդերձելոցն ինձ կերպաւորեն,
Ապա եւս յաւէտ մերձեցաւ ի վերայ իմ
Արքայութիւնն Աստուծոյ մարմին եղելոյ`
Մեծապէս գտեալ զիս առիթ վնասուց բազմաց տոկոսեաց`
Զանազան մասանց յանդիմանողաց ճշմարտապատմից,
Քան զձեռին նորին վերակացումն անդ ուրեմն երբեմն
Ի հարուածսն եդոմայեցւոց եւ փղշտացւոց
Եւ այլոց բարբարոս ազգաց:
Քանզի այն ընտրութիւն ամաւք չափեցաւ,
Իսկ պատուհաս իմումս պարտուց
Առանց աւարտման ունի զսահման:
Ահ, գուբ եւ որոգայթ անճողոպրելի,
Ըստ մարգարէին եւ առակողին,
Տագնապաւ մեծաւ առ դուրս ինձ հասեալ,
Զամաւթն մշտնջենաւոր աստէն գծագրեն:
Զոր միայն քո է հրաշագործել
Պտուղս դեղոց ի հնարս կենաց`
Ամենավարան տարակուսանաց հոգւոց վտանգից, քաւիչ ամենայնի,
Գովեալ ի փառս անճառս անսահմանելի բարձրութեան
Յաւիտեանս յաւիտենից: Ամէն: 
Ա
 Սրտիս ողբաձայն հառաչանքների աղաղակն, ահա,
 Դէպ երկինքն ի վեր` քեզ եմ ընծայում, գաղտնատե՛ս Աստուած.
 Եւ իմ սասանեալ հոգու իղձերի պտուղն այրուող`
 Անձս տոչորող թախծութեան հրի վրայ դնելով`
 Կամքիս բուրվառով առաքում եմ քե՛զ:
 Նայի՛ր, ո՜վ գթած, հոտոտի՛ր դու այն առաւե՛լ սիրով,
 Քան պատարագը բոլորանուէր, մատուցուած ծխով ամէնառատ:
 Ընդունիր այս պարզ ու սեղմ խօսքերիս շարադրանքը դու
 Հաճութեամբ յօժար եւ ո՛չ բարկութեամբ:
 Բանաւոր զոհիս նուէրն այս սրտանց
 Մեղքերիս պարարտ ճարպի զօրութեամբ ողջակիզուելով,
 Թող որ խոհերի իմ խորհրդակիր սենեակի խորքից
 Բարձրանայ եւ քեզ հասնի անյապաղ:
 Եւ աղերսախառն երբ դատի նստեմ ես քեզ հետ, հզօ՛ր,
 Թող որ տաղտկալի չթուայ քեզ այդ,
 Ինչպէս ամբարիշտ Յակոբի ձեռքերի կարկառումն ի վեր,
 Որի դէմ բողոք է գրել Եսային
 Եւ կամ ինչպէս անիրաւութիւնը Բաբելոնի`
 Սաղմոսի եօթանասուներկուերորդ առակում ասուած:
 Այլ ընդունիր այն կամովին, ինչպէս խունկն հաճոյական,
 Որ մի ժամանակ բուրեց Սելովի խորանի մէջ այն,
 Որը նոր շուքով վերանորոգուած` Դաւիթը կանգնեց
 Յանուն գերեդարձ այն տապանակի,
 Որ նման է իմ կորուսեալ հոգու վերստին գիւտին:



Բ
 Բայց եւ ահաւոր ձայնը հատուցման քո դատաստանի
 Վրէժխնդրութեան ձորում ուժգնապէս հնչելով ահա,
 Երկնում է իմ դէմ մարտի մաքառման գրգիռներ կրկին,
 Այժմուանից եւ իսկ զգում եմ իմ մէջ
 Էութիւնս հուզող շարժումներ ներհակ
 Ու խուռն ամբոխուող խռովութիւններ:
 Եւ չար ու բարի խորհուրդներ զինուած սուր ու սուսերով`
 Բախւում են ընդդէմ իրարու դարձեալ,
 Ինձ մահուան գերի դարձնելով համակ,
 Ինչպէս երբեմն, երբ դեռ չէր հասել քո շնորհը ինձ:
 Առաքելական դասի մէջ Պօղոսն` ընտրելագոյնը,
 Մովսէսի օրէնքն այս շնորհի հետ համեմատելով,
 Քրիստոսի բերած փրկութիւնն յաղթող է յայտարարում:
 Զի եթէ ճիշտ է, որ մօտ է Տիրոջ օրն, ինչպէս գիրքն է ասում,
 Հրապարակի մէջ Հովսափաթի եւ կամ
 Կեդրոնի հովտում նեղանձուկ,-
 Դատաստանի փոքր հանդիսատեղի եւ ժամադրավայր,
 Որոնք երկրային երեւոյթներով պատկերացնում են հանդերձեալն ինձ պարզ,
 Ապա եւ ինձ է մօտեցել յաւէտ թագաւորութիւնն մարմնացեալ Աստծոյ,
 Որը ենթակայ պիտի գտնի ինձ մեծապէս ծանր հատուցումների,
 Այն բազմապիսի մեղանչումների համար իմ բոլոր,
 Որոնք յիրաւի ամբաստանելով` դատեն ինձ պիտի աւելի սաստիկ,
 Քան թէ բարձրացող Նրա ձեռքն յուժկու,
 Որ մի ժամանակ եդովմայեցի եւ փղշտացի եւ այլ բարբարոս ազգերի զարկեց:
 Եւ, սակայն, նրանց չարչարանքները կարճատեւ եղան,
 Մինչ իմ մեղքերի պատիժը ո՛չ վերջ ունի, ո՛չ սահման:
 Վախ, գուբ, որոգայթ անճողոպրելի,-
 Ըստ մարգարէի եւ առակողի,-
 Սաստիկ տագնապով դուռս ափ առած`
 Մշտնջենական ամօթն են իրենց գծագրում արդէն:
 Եւ արդ, միայն դո՛ւ կարող ես գտնել հրաշագործ դեղեր,
 Ի կեանք կոչելու հոգիներն ամէն` մատնուած վարանման եւ տարակոյսի,
 Քաւի՛չ բոլորի, անսահմանելի բարձրութեանդ մէջ
 Քո անճառ փառքով գովուա՜ծ յաւիտեան. Ամեն:

Աղոթի՛ր ընկերներիդ հետ